Gir İçeri Bul Kendini

​Her ânı,
​cennet veya cehennem olabilen bir varlıksa insan,
​gönlümüzü yakan bu ateş
​bizi bize nasıl anlatır dersiniz?

​Birbirinde eriyebilen,
​diğerinde kendini seyredebilen,
​ben “Sen”im diyebilen,
​nasıl coşar bilir misiniz?

​Her sonun başlangıcında, her akşamın sabahında, bitmez tükenmez ümitlerdir bizi yaşama bağlayan. Bu bazen bir  “merhaba”dır,  bir  “Günaydın”, bir  “Tebessüm”,  iç ısıtan bir bakıştır.
​O gönüle dokunanla başlayan ve birbirimizin ihtiyacıyla, arayışıyla, bakışıyla, kemalâtıyla apayrı anlamlar yüklediği alışveriş, her birimizden bambaşka güzelliklerle yansıyan ümide, dirence, sevince dönüşür.
​Ayna ve vesileyiz birbirimize. Yeni bir bakışa, farkındalığa, huzur ve mutluluğa giden yoldur bu. Güzele giden her öğretiyi içselleştirip paylaşmak, o güzelim ortak paydayla çoğalmak, ne  güzel, ne hoş bir varoluştur.
​Okuduğunuz her metinde yakaladığınız o duygu ve düşünceleri, sizler için ayırdığım yorum kutucuğuna yazmanızla, zaman ve mekanı yenmek suretiyle  bir ve birlikte olup, nice güzellikler  yaratabileceğimizi düşündüm.​