Ve yalnız kadınlar vardır;
Eskiden yaptığı nakışları seyrederken gözyaşları avuçlarına damlar
Anılarından başka bir şeyi kalmayan ve onlarla yaşamaya mahkûm
Acımasız zamanın hışmına uğramış bedbaht kadınlar
Bazen yalnızlıkları bir kitaba sığınır, orada kendine bir yer arar, titrek parmaklarla, yaprakları karıştırır
Kelimelere seslenir bir mermer soğukluğu sesiyle ve umutla
Kelimeler zalim, kelimeler acımasız
Cevap vermezler kendine