"Zaman bilincinin zirvesi "ibnü'l-vakt" olmak; mekân bilincinin zirvesi ise "medenî" olmaktir. Ibnü'l-vakt, her an yeniden dogandir, akip giden vakte karsi dâima yeni ve yenileyen sözler söyleyendir. Medenî olmak, insana zimmetlenen yeryüzünü bozmadan, kirletmeden îmâr etme çabasidir. Ö. Tugrul Inançer, zaman ve mekân bilincini sözünde ve özünde tasiyan "tek kisilik medeniyet" olan er kisiler zümresindendir. Agzindan çikan her kelime, onun Türk Mûsikîsi'nin haddesinden de geçen dudaklarinda