“Tüm bu gürültü patirtinin ne oldugunu merak eden bir grup heyecanli çocugun yaninda,tekerlekli sandalyesinin kenarinda oturuyordu.”Romanin ilk bölümü,iste böyle baslar.Öylece oturuyordur;çünkü etrafindaki faaliyetlere güçlükle katilabilen,neredeyse çaresiz bir kötürümdür.Buna ragmen,roman basladiginda bir çocuk,bittiginde ise erkekligin esiginde,”Her Gün Hüzün”ün ana karakteridir.Katilmaktan aciz,acili ve dingin yüregiyle tekerlekli sandalyesinde etrafi gözler;Dublin’in,oturduklari kenar mahall