Çocukluk yillarimda babam, bana asla unutmayacagim bir sey söylemisti: “Evlat, dogdugunda tüm dünya gülümserken sen agliyordun. Öyle bir yasam sür ki öldügünde tüm dünya agliyorken, senin yüzünde gülümseme olsun.” Hayatin gerçekte ne oldugunu unuttugumuz bir çagda yasiyoruz. Bir insani rahatlikla Ay’a gönderebiliyoruz ama caddenin karsisina geçip komsumuzla bulusma konusunda sikinti yasiyoruz. Dünyanin diger tarafindaki bir hedefi bir füzeyle hatasiz bir biçimde vurabiliyoruz ama çocuklari