“Buzzworm’un dediği gibi her saatin bir hikâyesi vardı. Herkes zamanı gösteren bir parçaya ve zamanın bir parçasına sahipti. Saat sizin kişisel zamanınızın dışa yansımasıydı. Bir şeyleri zamanında yapmakla hiçbir ilgisi yoktu. Zaman mefhumuyla ilgiliydi. Aciliyet duygusuyla. Ritim duygusuyla. Uyumla. Geçmiş mefhumuyla. Margarita’yla eskileri dinlemek gibi. Zaman iyileştirebilirdi ama yanlışları silmezdi. Zaman bir hatırlatıcı gibi geri gelirdi. Zaman anılarla birlikte katlanırdı. Bir anda, her ş