Sufiler Allah’ın isimlerini, âlemin var oluşunun sebebi olarak görürler. Onlara göre ismin menşei sıfat ve sıfatın menşei de zâttır (ZÂT, SIFAT, İSİM). Bu isimlerin delâlet ettiği iki yer vardır; birincisi onların “müsemmâ” ya olan delâletleri, ikincisi ise “hakikat”e olan delâletleridir. Bu sebepten, isimler, aslına bakılacak olursa birer nisbet ve izâfetten ibarettirler ve gayet tabiîdir ki bir asla rücu ederler.
İşte mümkün varlıkların asıllarını ihdâs eden de bu nisbetlerdir. Yani, mümkü