Bir sehre gelmistim. Kent, aksamin yalnizliginda, uzayip giden yollarin tenhaliginda ve sari arabalarin gizemli seferinde titriyor. Melankoliye yakalanmis, kara kizin yazmasini omzuna alip ocakta eriyen odunlara bakan dev adamin aci çekmesi gibi kivraniyor. Harem’den kuzeye yürüyordum. Günes karsi kiyilardaki siluetlerin üzerinde duruyordu. Ne oldugunu anlayamadim. Bir yagmura yakalanmistim. Siginacak bir yer göremiyordum. Islandim. Ben, diyordum. Sonra sen, sehi