Mahir Ünal, Bronz Su¨vari ile çocukluk hafızasına kazınmış sarsıcı bir metaforun izini su¨rerek modern du¨nyanın ontolojik krizini deşifre ediyor: İki plastik leğen karşılığında feda edilen antik bir “bronz su¨vari”. Bu basit gibi göru¨nen takas, aslında modernitenin trajedisi; “kıymet”in yeniliğe, “hakikat”in ise faydaya kurban edilişinin hikâyesidir.
Ünal, Roma mirasından Westphalia çizgisine, sömu¨rgecilikten gözetim kapitalizmine ve algoritmik yönetişime uzanan geniş bir tarihsel pa