Beng ü Bâde, Fuzûlî’nin 444 beyitlik bir kisa mesnevisi. Mesnevi sözünden umumiyetle Mevlâna’nin eseri akla gelmekle beraber esasen mesnevi, dogu edebiyat mecrâsinin nazim türlerinden biri. Fuzûlî’nin Beng’i (Esrar) ve Bâde’yi (Sarap) kisilestirerek, kendileri ve birbirleri hakkinda konusturdugu bu küçük mesnevisini daha önce Bal Kasigim kitabiyla tefekkür âlemine yelken açan Murat Kaymaz Dresden nüshasindan hazirladi. Okuyucu, Beng ü Bâde’de, bu ikisi disinda pek çok mücerret karakterin, gaye