Bir ölünün gülümseyisi gibiydi incecik yüzünde açilmaya çalisan sey. Bir taslasmanin ifadesiydi sanki. Geri dönülmezlik tasiyordu, bu nedenle çabuk söndü, ince yüz içine çekilerek donuklasti. Sabit bakiyordu, gözleri mih gibi suratima çakili. Kaçinacak bir sey yoktu. Ama yine de uçurum görmüs birinin edasini tasiyordu. Bu ne mi demek? Belki sonra açiklayabilirim.“Romana asil gücünü veren dil yapisi. Hayati ve yaziyi edebiyatin imkânlariyla sorgulayan Meryem’in Biricik Hayati, parçali kurgusuna r