“Bir gu¨n do¨nu¨p yazdıklarımı okudum. Du¨s¸u¨nce derinlig?i
s¸ekline bu¨ru¨nen bir su¨ru¨ ıvır zıvır sac¸malık. ‘En azından bunun
farkındasın,’ dedim kendime. Bir su¨re ara verdim yazmaya.
Saksıya meneks¸e ektim, her gu¨n suladım, bir aks¸am geldim
sog?uktan donmus¸. Olabilir. Her s¸ey olabilir.”
Mutlulug?un tek numarasının insana ko¨tu¨ bir gec¸mis¸i unutma
gu¨cu¨ vermek oldug?unu bilen insanlar... Utanc¸ ve korku denen
kayalar arasında ezilen insanlar... Sevm