“Mantiku’t Tayr”, tasavvufun sembolik lisani olan “kus dili”ni, kuslarin merkezde oldugu bir anlatim biçimi ile ele alan alegorik bir eser olarak dikkat çeker. Müellif, Tasavvuf’un en önemli unsurlarindan biri olan seyr-i sülûk mefhumunu, kuslarin dünyasinda anlatma yoluna giderken, anlatim biçimini hem dogrudan dogruya nasihatler, hem de bazi hakikatlerin yüklendigi özel semboller üzerine kurmustir. Abdullah Akin’in Sonsözüyle"Merhaba ey dogru yolun