Tedaviye gülüp geçen yaralarım var benim. En sevdiklerimin
ellerinden nakış nakış bakışlarıma işlenmiş habersizce.
Kalabalıklar arasında neden kaybolduğumu sormayın bana,
aslında tek isteğim insan selinin içinde kendimi unutturmak.
Anlasana! Takatim yok bir daha kendimi elevermeye, el
üstünde tuttuklarımdan el muamelesi görmeye. Etrafım hep
benden bir parça. Bak mesela karşımda dağ gibi dikilen şu
hayal kırıklıklarını görüyor musun? İşte onlar bana uykusuz
geceler