Onunla yolda karşılaştım. Selamlaştıktan sonra, “Evime gel, misafirim ol,” dedim. Geldi. Ardından birlikte sofraya oturduk. Mutluyduk,çu¨nku¨ adamın suskunluğunda bir sır vardı. O gece başladığı hikâyesi ertesi gu¨n de su¨rdu¨, ama bugu¨n aklımda sadece kendisi iyi yu¨rekli olduğu halde hikâyesinin acımasız zamanlardan doğduğu ve tozla kaplı bir sabır yolundan ibaret olduğu kaldı.
Üç gu¨n sonra sanki bir misafiri uğurlamıyorduk da bilakis ailemizden birinin bahçeden içeri gelmesini bekl