Fabien, motoru yavaşlatıp San Julian üzerine inerken, kendini yorgun hissetti. İnsanların hayatına lezzet veren şeyler ona doğru büyüyerek geliyordu; evler, küçük kafeler, yürüyüş yaptıkları yerlerdeki ağaçlar… Zafer kazandığı gecelerde imparatorluğunun topraklarına eğilerek bakan ve insanların mütevazı mutluluklarını keşfeden bir fatihe benziyordu. Fabien’in, silahlarını bırakarak ağırlığını ve acılarını yeniden hissetmeye; kendisini dinlemeye ihtiyacı vardı. Çünkü insan mutsuzluğu ve acizli