“‘Biz eski bir alfabenin harfleriyiz, bizi yazma’ diyor bir sessiz harf, ‘bizi kirma, bizi yaralama’ der gibi adeta. Hangisi oldugunu söyleyemem, sessizliginden dogru bu eski yaziya kirilsin istemem. Baska bir harfin kapisini da çalmam. Harfler gecede cem olmus, yalnizliklarindan kurtulmaya çalisirlarken, gül bahçesine girmis bir sair olmak istemem, bahçeye giren sair de hirsiz sayilir, o cemden nasibime düsen kelimelerle çikmak isterim. Kimi elimi, kimi dilimi, kimi gönlümü kanatan kelimelerden