“Gregor Samsa bir sabah yataginda huzursuz düslerden uyandiginda kendini dev bir böcege dönüsmüs olarak buldu. Kabuklu sert sirtinin üzerinde yatiyor, basini birazcik yükselttiginde, kayip düsmek üzere olan yorganin tepesinde zar zor tutundugu kahverengi, bombeli ve yay seklinde seritlerle bezeli karnini görüyordu. Gövdesine göre acinacak incelikteki pek çok bacagi gözlerinin önünde çaresizlikle titresiyordu.”Kafka iste bu sarsici, tuhaf cümlelerle basliyor yirminci yüzyilin en etkileyici eserle