Türkler, Uygurlar döneminde temelini atip siirlerinde kullandiklar? ve “aa, bb, cc” seklinde kafiyelendirdikleri siir yapisiyla Arap edebiyatinda gördükleri mesnevî formu arasindaki paralellikten dolayi, bu tarz siiri hiç yabancilik çekmeden kullanmislar, hatta daha da gelistirip olgunlastirarak tam bir sentez olusturmuslardir. Bu da Türklerde mesnevî formunun Fars mesnevîlerinden degil, bizatihi Uygur dönemi Türk siiri ile Arap siirinden esinlenerek kullanilmis olabilecegini göstermektedir. Çün