O zaman yeni açılan gözlerimle karşıki koltukta oturan bir hayalet gördüm. Aman yarabbi! Sanki benden ayrılmış bir gölge, benliğimi yansıtan bir gölge gibi, tıpkı bana benzeyen bir hayalet gördüm. Yavaşça, zahmetle bir kolumu kaldırdım. Ve bunu, ancak, kolumun artık bir kuru yaprak kadar bile ağır olmadığı için başardım. Etim azalmış, kanım sulanmış, vücudumun içine bir boşluk, bir gölge karışmış gibiydi. Ben kolumu oynattım. Fakat hayalet yerinden hiç kımıldamadı. Gözlerim deminden yeni ol