“Ancak 23 Ocak’ı 24’u¨ne bağlayan gece volkanın tepesi bu¨yu¨k bir gu¨ru¨ltu¨yle koptu. Ada sakinleri dışarı fırladı. Gökyu¨zu¨ alevler içindeydi. Ağzı iyice genişlemiş volkan havaya öyle bir ışık saçıyor ki, bu¨tu¨n gökyu¨zu¨ alev almış gibi göru¨nu¨yordu. Binlerce alev kıvrımı yanardağın yamaçlarından aşağıya doğru akıyordu.
- Ağıl! Ağıl, diye haykırıyor Ayrton.
Gerçekten de lavlar ağıla doğru akıyordu. Hep birlikte ağılın yolunu tuttular. Tek du¨şu¨ndu¨kleri şey, hayvanları serbest bı