Kurt kafatasindaki insan gözleri bana suyu hatirlatiyordu: Bahar gögünü yansitan berrak su mavisi, yagmurda bulanmis bir dere kahverengisi, yazin yosun tutmaya basladiginda rengi degisen göl yesili, karla kapli bir nehrin grisi. Eskiden yagmurla islanmis huslarin arasindan beni izleyen sadece Sam’in gözleriydi fakat simdi bütün sürünün bakislarini üzerimde hissediyordum; bilinen seylerin, söze dökülmeyen seylerin agirligiyla.özlem.Grace ve Sam birbirlerine kavustuklari anda, bir daha ayrilmamak