Keske diyordu Kürsat; kamuflaj, maskesi, ati ve kiliciyla ansizin yeniden çikip gelse. Yine o çatik kaslarinin altindan keskin keskin baksa. Hadi atla gidiyoruz, dese. Karlarin altinda kisa ilk isyani baslatan beyaz bir kardelen gibi o zindandan çikariverse basini. Geceleyin yeniden çalsa mazlumlarin kapisini. Gündüzleri salinarak yürüse sarayin koridorlarinda. Arkadaslarini toplasa yeniden. Yine Hirsla savursa kilicini. Kendini tutsak edenlerin kellelerini ayirsa gövdesinden tek tek. Yine