“Kendisini öldürmesi için eline verdigim tabancayi gögsüme çevirdi. Horozun kalktigini, topun döndügünü gördüm, görmedim belki; sesini isittigimiçin görmüs gibi oldum ve galiba gülümsedim.Öyle bir anda gülümsemek mümkün müdür? Ölümü bekliyor, ölüme can mi atiyordum?Hayir! Ben bu ihtiyatsizligi yapacak ahmaklardan degilim. Tetik indi, fakat tabanca patlamadi. Bir daha, bir daha indi, gene patlama yok!Sofra bezinin altina baslangiçta sakladigim Beretta’yi kaptigim gibi bir lahzada onun gögsüne çev