Hayat insanı hep ummadıg?ı yerden sınar. Bazen yar diye sarıldıg?ımızla, bazen evlat diye bag?rımıza bastıg?ımızla, bazen de kardes¸ diye sırtımızı yasladıg?ımızla, hatta bazen dost arkadas¸ dedig?imizle. I?nsandır, insana hayatı hem cennet hem de cehennem eden.
Oldug?u gibi kabul etsek insanı ve hayatı. Tıpkı gu¨lu¨ dikenleriyle avuc¸larımızda sıkı sıkıya tutmak gibi kanatırcasına, kucaklasak yas¸amı. Acıtmadan, incitmeden ve hor go¨rmeden. Acıların ve zorlukların ic¸inden gec¸er