Hallâc-i Mansûr, Bâyezîd-i Bistâmî, Ebu’l-Hasan el-Harakanî, Ebû Sa‘îd Ebu’l-Hayr ve Ahmed Gazzâlî gibi âriflerin söz ve görüsleriyle sekillenen “Horasan tasavvuf mektebi”nin önemli özelligi, insanin Allah ve âlemle olan iliskisini daha çok ask, vecd, cezbe, cefâ, mihnet, fenâ vb. kavramlarla ifade etmesidir. Ilâhî askin, geride baska hiçbir sey birakmayacak sekilde sûfîyi eritip tüketmesi, vecdin tesirine girmis ruhlarin fenâ’ hâlinde “bir”de kaybolmalari, ma‘rifetin dilin ifade imkânina sigmay