Avare insan ruhunun yitirdiği bir şey var. Ancak o şey öte bir âlemdedir, bu taraflarda değil. Şu tabiat âleminde eşyayı tanıması ve eşyaya aşinalığı seçkinler yoluyla olan insan ruhu bu sayede görüyor, duyuyor, kokluyor, okuyor ve düşünüyor. Kaybettiği şeyin kokusunu bu âlemde alıyor,sözlerini burada işitiyor, eserlerini burada seyrediyor. Fakat öyle eksik ruhlar da vardır ki görülen ve duyulan şeylerle aşırı derecede meşgul olduklarından kaybettikleri sevgiliye giden yoldan büsbütün geri kalıy