“Keşke insan hiç büyümeseydi. Keşke her şeyi
bilmeseydi. Oyuncaklarını kırmasaydı. Çocukluğunu
hiç unutmasaydı. Sevgisini bütün yaşlarında aynı
içtenlikle söylemeyi sürdürseydi. Ne yazık ki doğa,
hayvanlara bağışladığı o masumiyeti insanlardan
esirgemiş. Ya da insan, doğasına ihanet etmiş.(…)
Sonra kendi çocukluğuma çevirdim gözlerimi. Ara
sokaklardaki çocuklara, ışıklı caddelerdeki çocuklara,
buğday tarlalarındaki çocuklara… yazdıkça, dünyanın
nasıl bir cehen