İlişkisel psikoterapi, danışanın kendi hayatında yaşadığı ancak bir türlü adını koyamadığı zorlukların, terapistle danışan
arasında psikoterapi sürecinde de yeniden yaşanarak anlamlandırılabileceği esasına dayanır. Bu anlarda ilişkisel
psikoterapist, etik bir çerçeve içerisinde danışanla birlikte çalışarak aralarındaki ilişkiyi çözümler ve süreci işlevsel hâle
getirir. Danışanın deneyimlediği bu yeni benlik hâli, ona terapi dışındaki ilişkilerinde de kendisini daha özgün ve işlevsel<