Kelimeler, bir kördügüm gibi baglaniyor sah damariniza.Elinizi kalemden ayiramiyorsunuz. Gözleriniz uzakta, elleriniz kalemde. Dert, aciyi salmiyor ki! Aciya sariliyor, ama aciyi da umuda çevirmek istiyor hep.Bir yanimiz mahzun, bir yanimiz küçük bir çocugun çaresizce uzanan elleri…Bir yanimiz mahkûm, bir diger yanimiz baska bir cografyada…Siir, insanin kendisi için yazdigi degil, kendinden yazdigidir, kendi gibi olanlara bagladigidir.Kalem ayriliga, kalem gecenin koyu siyahindan beyaz bir iplig