“Ay dede hiç yardim etmiyordu. Sadece durup izliyordu. Bazen kocaman bir yuvarlak olarak görüyordum onu, bazen ise hiç yoktu. Günes ise her gün vardi. Günesi her gün görüyordum. Günes bir baska misket arkadasim oluvermisti. Resim defterime bu yüzden hiç ay fotografi çizmemistim belki de…Günes en güzel haliyle tüm resim defterimi renklendiriyordu. Günesi çizerken de ortasina gülen yüz yapiyordum. Bir defasinda günese üzgün bir ifade ekledim ama bu ona hiç yakismamisti. O günden bu güne günes; tüm