"...Satranç daima kendini gelistiren ama kisir, hiçbir sonuca varmayan bir düsünüs tarzi, hiçbir sey hesap etmeyen bir matematik, eserleri olmayan sanat, materyalden mahrum bir mimari ve buna ragmen varliginin tüm kitaplardan ve eserlerden daha kalici oldugu ispatlanmis, bütün milletlere ve zamanlara ait, hangi Tanri'nin can sikintisi gidermek, duyulari keskinlestirmek, akli zorlamak amaciyla yeryüzüne gönderdigini hiç kimsenin bilmedigi tek oyun degil mi?'Stefan Zweig, Santraç'ta New York'