Oyunculuk Dersine İhtiyacım Yok

Oyunculuk Dersine İhtiyacım Yok, sayısız aktörle e-posta yoluyla yapılan sohbetlerikullanarak oyunculuk tekniğinin kritik yönlerini araştırıyor. Bazıları hevesli öğrenciler,diğerleri ise deneyimli profesyoneller. Sohbetler, bu farklı aktörlerin derslerde veyaprovalarda öğrendiklerini sindirirken karşılaştıkları zorlukları birinci ağızdan aktarıyor veöğrendikleri teknikleri pratik olarak nasıl kullanacaklarını araştırıyor.Milton Justice, 2008 yılında aktörlerden e-posta almaya başladı. Bu kitapta Justice, öğretmenve öğrenci arasındaki e-posta yazışmalarını, oyunculuk tekniği ve zanaatı hakkındaki gözlemve yorumlarla bir araya getiriyor. Kitaptaki e-postaların hepsi canlı, nefes alan, heyecanduyulan ve yer yer acı çekilen bir sürecin hissiyatını olduğu gibi aksettiriyor. Yazışmalardanda görüleceği üzere; bir oyuncu, kafasındaki meseleye ilişkin basit bir yorum veya kafasınıkarıştıran hususa dair bir e-postayı öğretmene veya yönetmene gönderdiğinde, bu, artıkyaratıcı bir sanatçının yeni bir alan keşfettiğinin kanıtıdır.Milton Justice yıllar önce, Stella Adler’e yeni bir oyunun provaları sırasında kafası haylikarışmışken yazdığı panik dolu bir mektup yazar. Adler de yanıt olarak ona gönderdiğimektupta sorunu kısaca tanımlar ve ona zarif bir çözüm yolu önerir. Justice, Adler’inkendisine gösterdiği özen karşısında öyle çok etkilenmiştir ki o mektup hâlâ masasınınüzerinde asılı duruyor ve öğretmen ile öğrenci arasındaki yazılı yazışmaların gücünümükemmel bir şekilde gösteriyor. Elinizdeki çalışma da uzun yılların öğretmen-öğrenciilişkilerine dayanan ve oyunculuğa dair hemen her konuda aklınıza gelebilecek meseleleredair öğretici ve samimi yazışmalarla oyunculuğun gerçek meselelerini tartışıyor.