Her yara bir davetti.
Kendine yaklaşmanın, içindeki sesi nihayet duymanın, “Ben de varım,” demenin daveti…
Sonunda hayatı sadece “sen” olarak iliklerine kadar yaşayabilmenin ayak sesi…
Bu kitap; yaralanmış ama yılmamış, susmuş ama vazgeçmemiş, terk edilmiş ama kendini terk etmemişlerin sessiz gücüne ithafen yazıldı. Kapalı kapılar ardında yara üstüne yara alanlar ama her şeye rağmen kendilerine başka kapılar açmayı başaranlar için. Melis Bozkurt, içsel dönüşümün katmanlarında; y