“Nafile didişip boğuşmalar, kinler neye yarıyor? Bu kadar yu¨zsu¨zlu¨k, arsızlık, hayasızlık ne için? Hele bir yığın
hiçler uğruna birbirini kırıp incitmek niçin? Hasılı, kâh bir alaturka tekbire kâh bir alafranga mızıkanın
ahengine uyarak önde sallana sallana gidenin hâlini ibretle du¨şu¨nu¨nce insanın sırtında nesi varsa çıkarıp yola
öyle devam edeceği gelir.”
Reşat Nuri Gu¨ntekin’den toplumun “ötekilerini” sahneye taşıyan sıra dışı bir klasik…
Osmanlı’nın son döneminden