“Geçsin mi karsiya? Düssün mü düsmesin mi? Boslukta asili kaliyor öylece. Bakislari karsida, basmaya çalisacagi kaygan otlarla kapli kenarda. Kenara yakin büyükçe birkaç tas yükseliyor suyun içinden. Akinti orada iyice çalkalanip köpükleniyor (...) Buradaydi iste. Ne zamandir düsledigi ülkede. Kaçmak için en uygun yerde. Kendi içindeydi. Yasam buydu artik.
Zayif sari bir isigin aydinlattigi alacakaranlik alçak bir tente altinda. Duvarlar kipirdiyor, hafif hafif gelip gidiyor, kirisiyor, düzl