Sadik Hidayet’in (1903-1951) öyküleri, hem onun kendi yapitina hem de modern Iran edebiyatina giris için mükemmel birer anahtar niteligi tasir. Özellikle ilk öykü kitabi Diri Gömülen (Zinde be-gur, 1930), bu büyük yazarin -basyapiti Kör Baykus’ta (Buf-i kur, 1937; Çeviren Behçet Necatigil, YKY, 2001) iyice gelistirecegi - temel izleklerini haber veren ve Kafka, Poe, Rilke gibi modernlerle bulusma noktalarina göz önüne seren bunaltili atmosferiyle öne çikar. 1995’te Mehmet Kanar’in çevirisiyle ve