“Bu toplumda bir kadının yeri de durumu da ne olursa olsun “koca” denilen bir gardiyana bağlı kaderi; şuradan şuraya adım atması ancak onunla mümkün. Erkekler ka¬rılarından korktukları, kadınlar da evlilikleri için tehlike oluşturduğumu sanıp aralarına almıyorlar beni. Ne bir yemeğe gidebiliyorum onlarla, ne bir eğlenceye. Gitsem bile hep uzak tutuluyorum, kimseler yanıma sokulamıyor. Tedirgin bir rüzgâr içimi kurutuyor, sevgisizlikten donuyorum.”
Ayın Uysal Işığı Hatice Bilen Buğra’nın