“Karımı sevmiyor muydum? Ondan hoşnut olmamam için bir sebep mi vardı? Bunların hiçbiri değil.
Celile, hele bu yaşadığımız zamanlarda aramakla bulunmaz bir kadındı. Kasabanın en zenginlerinden
biri olduğumuz hâlde hiçbir eğlencede, su¨ste, sefahette gözu¨ yoktu. Çok temiz ve tutumlu idi. Evini
her yerden ziyade severdi.”
Reşat Nuri Gu¨ntekin’den yaşadığı kayıpla “köku¨nden söku¨lme duygusu”na su¨ru¨klenen ve başında
esen kavak yelleriyle hem du¨nu¨ hem de bugu¨nu¨ sorgul