Nuri Pakdil’in tiyatro eserlerinde, insanın Tanrı’yı unutmasına bağlı olarak yaşadığı tedirginlik, du¨ştu¨ğu¨ buna-lım anlatılıyor. Şematik bir özgu¨rlu¨ğu¨n insana bir şey kazandırmadığı hatırlatılıyor. Bu kitapların bize tuttuğu aynada, insan ve toplum gerçeklerini, yerli du¨şu¨nceden uzaklaşarak karanlığa nasıl koştuğumuzu göru¨yoruz.
“Çağın her çıkmazının temelinde hep Tanrıtanımazlık sorunu yok mu? Tanrı’yı unuttu çağın insanı, en çok da Tanrı’yı unuttu. İşte burada ortaya çık