Siirleri ve sessiz hikâyeleriyle edebiyatimizda müstesna bir yer teskil eden Bahtiyar Aslan’in Cennetin Son Saatleri kitabinda, bir örümcegin sabriyla zamani ören ve ördügü zamani kat eden; insanin kendi derinligini ve degerini yine insanin bizatihi kendisi üzerinden gösteren hikâyeler mevcut. “Bir aynanin önünde oturmuyorum, bunun bilincindeyim. Fakat yine de kendimi görüyor, kendimle sohbet ediyorum. Bunun nasil oldugunu tam olarak bilmiyorum. Kimi acilar, agrilar, korkular, eksilmeler,