“Karanlık her zaman kötü değildir. Aradığın şey bir unutma bahçesi ise karanlıktan
iyisi yoktur. Kaybolur gidersin siyah perdenin arasından. Gördüğün yok, görenin yok...
Bir de zihnine çekebilirsen karanlığın perdesini mesele tamamdır. Unutmak için
beyninin dehlizlerini karanlığın uykusuna yatırman gerek en başta. Sonra beynin uyur,
sonra sen uyursun; nihayet uyursun. Demek ki artık başarabilmişsindir unutmayı,
demek ki artık karanlığın dinginliğini ruhuna yedirmişsindir