"Annem benim misafir yatağımı odadan attı", dedi Sofia. "Doğrudur.", dedi anneannesi. "Zaten hiç sevmiyordu o yatağı." "Son defa o yatakta uyuduğumda ağladım ve kulaklarımda gözyaşlarım vardı birden." "Kulaklarında mı? Benim gözyaşlarım gözlerimde oluyor ben ağlayınca." "Ama sırt üstü yatarsan gözyaşların kulaklarına akar." "Öyle mi?" "Dene bak." Anneannesi sırt üstü yattı ve ağlamaya çalıştı ama olmadı. "Üzücü bir şey düşünmelisin." "Sen buradayken ben nasıl üzücü bir şey düşünebilirim ki?" ded