“Attâr, pirimiz Attâr... Kendi aşkında, kendi ruhunda, Yaradan’ında yok oldun. Sesin çok uzaklardan, geliyor. Senin sesin, Sîmurg’un sesidir. Sîmurg’un kanat sesinin azameti tüm dünyayı sükûta sürüklüyor. Çok uzaklardan, Kaf dağlarından gelen bu ses, yüceliğin heybetiyle yalnızlığı terennüm ediyor. Bizim dünyamızdan uzlete çekilmenin nişanesi olan Sîmurg’un kanat seslerini senden başka kim işitiyor ve tekrarlıyor?”
Abdülhüseyin Zerrînkûb bu eserinde Ferîdüddîn Attâr’ın yaşadığı dönemi, hayat