Levh-i mahfuz, zamandan ruhsat aldikça katlarini bir bir açmakta. Her can yitik malinin pesine düsmüs bir masal kusu misali düse kalka menziller asmakta. Iç âlemin feveranlari ile dis dünyanin tugyanlari nadiren uzlasmakta; çogu zaman da çatismakta. Beser, kara toprak ile gök kubbenin, fani beden ile baki ruhun arafinda sik sik un ufak olmakta. Âdemoglu bir taraftan kaderiyle örülürken bir taraftan da kaderini örerek ömür defterini doldurmakta. Gün, ezeli vaadini yerine getirerek heybeler dol