İsimsizler

Kitap Açıklaması

“Çocuk, / doğanın en büyük mucizesi / insan soyunun varsıllığı; / ne dili dini ne de derisinin rengi / ayırır onu ötekinden... / Pandora’nın kutusundaki / umudun adıdır çocuk, / insanlığa bahşedilen...”

Umudun adıdır çocuk; yaşamı varsıllaştırıp geleceğe taşıyan. O yüzdendir ki çocukların bugünden önemsenip iyi yetiştirilmesi gerekir. Oysa, günümüz dünyasında ne çok örseleniyor çocuklar... Büyüklerin çıkardıkları savaşlarda öldürülerek, kimsesiz kalıp göç yollarında örselenerek... Vahşi kapitalizmin ortaya çıkardığı çocuk işçiliğine zorlanıp emekleri sömürülerek, iş cinayetlerinde yaşamlarını yitirerek... Kitle iletişim araçlarındaki çocuklara yönelik programlarda bilinçsiz tüketiciler olarak suistimal edilerek, program nesnesi olarak kullanılıp emekleri sömürülerek ve masumiyetleri yok edilerek... Toplumsal koşulları ya da doğuştan getirdikleri özellikleri nedeniyle ötekileştirilip incitilerek, istenmeyip yok sayılarak... Tıpkı Nebat Bukrek’in İsimsizler romanındaki Pınar, Umut, Kasım, Hasan ve günümüz dünyasında engelli olarak adlandırılıp dışlanarak örselenen milyonlarca çocuk gibi...