Kökenleri Nietzsche, Romantizm, William James, John Dewey, Schiller’e kadar giden Pragmacilik anlik gerçegi derinlestirmek ya da yerine düsüncenin yaratilarindan kurulu bir dünya koymak savinda degildir. Pragmacilikta egemen olan sey, gerçekçi ve uygulamaci bir anlayistir.Pragmatist kisi bir “eylem insani”dir ve bunun sonucu olarak da olan seylere önem verir. Eylemini düste iken yürütmez; hiçbir zaman Nietzsche gibi bir yalvaç ya da bir esinlenmis kisi sesiyle seslenmez; ne korku ne de kaygi bil