Karşılaştırmalı Eğitim Yükseköğretimde İnsan Kaynakları

Dijitalleşme ve küreselleşmenin etkisiyle yükseköğretim sistemleri dünya genelinde köklü bir dönüşümden geçmektedir. Bu dönüşümün merkezinde ise insan kaynağı, üniversitelerin gerçek gücünü belirleyen en kritik unsur olarak yer almaktadır. Akademik personelin istihdamı, kariyer ilerleme ölçütleri, performans değerlendirme anlayışı ve kurumsal özerklik düzeyi, üniversitelerin eğitim ve araştırma kapasitesini doğrudan etkilemektedir. Bu kitap, yükseköğretimin yönetimini ve insan kaynakları politikalarını karşılaştırmalı eğitim perspektifiyle ve analitik bir çerçeve içinde ele alarak, farklı ülkelerde bu alanların nasıl yapılandığını Türkiye bağlamında yeniden düşünmeye davet etmektedir. Kitapta Amerika Birleşik Devletleri’nde ve Kanada’da daha belirgin biçimde öne çıkan performans temelli ve araştırma odaklı insan kaynağı rejimleri; Almanya, Finlandiya ve İsveç gibi ülkelerde kurumsal özerklik, liyakat ve kamu sorumluluğu ilkeleriyle dengelenen yapılarla birlikte incelenmektedir. Japonya ve Güney Kore örnekleri, akademik personelin çok boyutlu değerlendirilmesi ve hesap verebilirlik mekanizmaları açısından dikkat çekici bir çerçeve sunarken; İngiltere, İrlanda ve Hollanda’da kalite güvencesi ve rekabet odaklı yönetişim anlayışlarının insan kaynakları politikalarıyla nasıl iç içe geçtiği tartışılmaktadır. Çin, Rusya, Kazakistan, Hindistan ve Azerbaycan örnekleri ise merkeziyetçi yapılar, reform süreçleri
ve uluslararasılaşma baskıları altında yükseköğretimde insan kaynakları yönetiminin geçirdiği dönüşümü görünür kılmaktadır. Bu çok yönlü karşılaştırma, yükseköğretimde insan kaynakları yönetiminin tek tip modellerle açıklanamayacağını; farklı ülke deneyimlerinin, doğrudan aktarım yerine bağlama duyarlı ve kademeli yaklaşımlar geliştirmek için önemli bir düşünsel zemin sunduğunu ortaya koymaktadır. Elinizdeki bu kitap; akademik tartışmalar, uygulama pratikleri ve politika arayışları arasında eleştirel ve bütüncül bir köprü kurmayı amaçlamaktadır.