MARTHA: […] Biktim usandim artik bu ruhu tasimaktan anne, günü gelse de kavussam o günesin altinda bütün sorularin küle döndügü topraklara. Buraya ait degilim ben.ANNE: Keske kavusabilsen bir an evvel ama daha o kadar çok ki isimiz […] ama bil ki sen ait oldugun yere gidiyor olacaksin o vakit, ben yani basinda, kim bilir nereye?Yillar sonra evine dönen bir adamin, kendi kaderini çizmeye çalisirken baskalarinin felaketi olmasi ufak bir yanlislikla açiklanabilir mi? Camus'nün 1943 yilinda ka