“İnsanın ömrü ikiye ayrılırmış:
Annesinden önce annesinden sonra…”
“Kadın; tüm cihanı, yüreğinde emzirecek bir muhabbetle, her daim iyilikle beslerdi.
Kadın; yaşadıklarının sadece eşi tarafından samimiyetle bilinmesini isterdi.
Kadın; yuvayı yaparken canını acıtan dikenleri gül kabul eder, yaralarını gizlerdi.
Kadın; ilk gün ekilen aşk tohumlarının sonsuzluk membaında boy vererek açılmasını ve hayatı imar etmesini gözlerdi.
Kadın anaydı, kadın topraktı, kadın v